دره ای بنام طالقان

اگر عمر دوباره داشتم...

talaqan — Wed, 21 Oct 2009 09:09:18 GMT

دان هرالد (Don Herald) كاريكاتوريست و طنزنويس آمريكايى در سال 1889 در اينديانا متولد شد و در سال 1966 از جهان رفت. دان هرالد داراى تاليفات زيادى است اما قطعه كوتاهش «اگر عمر دوباره داشتم...» او را در جهان معروف كرد.

بخوانيد:

البته آب ريخته را نتوان به كوزه باز گرداند، اما قانونى هم تدوين نشده كه فكرش را منع كرده باشد .

اگر عمر دوباره داشتم مى كوشيدم اشتباهات بيشترى مرتكب شوم. همه چيز را آسان مى گرفتم. از آنچه در عمر اولم بودم ابله تر مى شدم. فقط شمارى اندك از رويدادهاى جهان را جدى مى گرفتم. اهميت كمترى به بهداشت مى دادم. به مسافرت بيشتر مى رفتم... از كوههاى بيشترى بالا مى رفتم و در رودخانه هاى بيشترى شنا مى كردم. بستنى بيشتر مى خوردم و اسفناج كمتر . مشكلات واقعى بيشترى مى داشتم و مشكلات واهى كمترى. آخر، ببينيد، من از آن آدمهايى بوده ام كه بسيار مُحتاطانه و خيلى عاقلانه زندگى كرده ام، ساعت به ساعت، روز به روز. اوه، البته منهم لحظاتِ سرخوشى داشته ام. اما اگر عمر دوباره داشتم از اين لحظاتِ خوشى بيشتر مى داشتم. من هرگز جايى بدون يك دَماسنج، يك شيشه داروى قرقره، يك پالتوى بارانى و يك چتر نجات نمى روم. اگر عمر دوباره داشتم، سبك تر سفر مى كردم .

اگر عمر دوباره داشتم، وقتِ بهار زودتر پا برهنه راه مى رفتم و وقتِ خزان ديرتر به اين لذت خاتمه مى دادم . از مدرسه بيشتر جيم مى شدم.. گلوله هاى كاغذى بيشترى به معلم هايم پرتاب مى كردم . سگ هاى بيشترى به خانه مى آوردم. ديرتر به رختخواب مى رفتم و مى خوابيدم. بيشتر عاشق مى شدم. به ماهيگيرى بيشتر مى رفتم. پايكوبى و دست افشانى بيشتر مى كردم. سوار چرخ و فلك بيشتر مى شدم. به سيرك بيشتر مى رفتم .

در روزگارى كه تقريباً همگان وقت و عمرشان را وقفِ بررسى وخامت اوضاع مى كنند، من بر پا مى شدم و به ستايش سهل و آسان تر گرفتن اوضاع مى پرداختم. زيرا من با ويل دورانت موافقم كه مى گويد "شادى از خرد عاقل تر است"

با دوربین موبایل نگاهی دوباره

talaqan — Mon, 19 Oct 2009 17:00:01 GMT

یک ضرب المثل چینی می گه یه عکس خیلی چیزا رو تو خودش جا می ده که با حرف زدن نمیشه گفت

برای زندگی کردن نیاز نیست منتظر یه اتفاق بزرگ باشید شاید باید از همه چیزای دور و بر بهتر استفادده کنیم

به شهرمون دوباره نگاه کنیم

به خیابوناش

به مردمش

به دوستا

به برج بلندش که یه کم کج شده.. چاره ای نبود صافش جا نشد

آره دیگه ما اینیم

امروز

talaqan — Wed, 14 Oct 2009 14:40:35 GMT

امروز رفتم کوه

البته کمی متفاوت

اسم قله بند عیش - ارتفاعات تهران مشرف به ده سولقان

چند تا عکس گرفتم

قله بند عیش تهران

نمایی از ده سولقان از فراز قله بند عیش

نمایی از روستای سولقان از بالای قله بند عیش تهران

نمایی از قله بند عیش و موتورم که باهاش تا قله رفتم

نمایی از قله بند عیش

امیدوارم از تصاویر لذت برده باشید

من که خیلی بهم حال داد بهتون پیشنهاد می کنم این قله رو از دست ندید. ارتفاعات تهران بالای پارک کوهسار

An Angel to Bring Back Hope to People

talaqan — Sun, 27 Sep 2009 15:06:18 GMT

بعضی از اوقات وقتی که از یک کار سخت و کسل کننده روزانه به خونه بر می گردم در مورد کار خسته کننده روز بعد با خودم کلنجار می رم و تو ذهن آدم پر میشه از افکار مختلف و گیج کننده. انقدر خیابونها و مردم برات تکراری می شن که احساس می کنی همه دارن فقط دور خودشون می چرخن.

امروز وقتی مثل همیشه داشتم به خونه بر می گشتم و به فکر انجام امورات یکنواخت بودم که یه اتفاق جالبی برام افتاد.

تو اتوبان رسالت بعد از تونل توحید با یک مرد فرانسوی روبرو شدم یه مرد با یک دوچرخه و یک نقشه. دل دل کردم که برم باهاش صحبت کنم و بعد از یه کم تعقیب خلاصه تصمیم گرفتم باهاش صحبت کنم. اون خیلی خوب سلام کرد. به طوری که اول شک کردم ایرانی باشه.

ازش پرسیدم فارسی بلدی؟

گفت نه انگلیسی حرف می زنم. و گفت که الان سه ماه داره پا می زنه و از فرانسه با دوچرخه 7000 کیلومتر رو طی کرده و امشب تو کرج می مونه و بعد حرکت می کنه به سمت جنوب ایران و بعد هم به دبی و...

اون یک مرد امیدوار و پر تلاش بود بعضی جاها رو دوچرخه بلند می شد و به سختی رکاب می زد.

و امروز من بعد از مدتها با یک امید تازه ای روبرو شدم. نمی تونم احساسمو بیان کنم. اما به نظر من بعضی آدمها فرشته هستند از طرف خدا. ایین فرشته برای بازگردوندن امید به مردم فرستاده شده بود.

متشکرم بایسیکل ران

An Angel to Bring Back Hope to People

Some times some body become hopeless and bored from a hard day work.

Today, after a hard day work when I come back to home. I saw a man, a bicycle driver in Resalat highway.

He ride bicycle from France to Iran for 3 month and after 7000 kilometers.

He was a hopeful man and I think he was an angel to bring back the hope to people of the world.

And I just can say: Ride Your Bicycle Because of the people of the world.

Good Luck ANTOINE

ملت سبز

talaqan — Wed, 05 Aug 2009 18:00:18 GMT

طالقان .. نوروز .. برف ..

talaqan — Sun, 29 Mar 2009 09:17:18 GMT

روستای بزج

آنقدر رویا

talaqan — Thu, 16 Oct 2008 08:21:05 GMT

صدای سازی از دوردست می آید.
حسی کودکانه به پاهایم سرعت می دهد. در روستا چه خبر است؟ صدای ساز برای چه؟ سالهاست که چنین حسی دست نداده بود..
از کوچه ی اول پیچیدم. بعد از گذراندن ویرانه ها و خانه های نیمه مخروبه و متروکه، به میدانک ده رسیدم. و به یکباره..
سکوت سنگینی همه جا را فرا گرفت. نه از ساز خبری بود نه از جنبنده ای. نه کسی از راه چشمه، کوزه بسر می آمد و نه...
فقط سکوت بود. شیطان به آبادی زده..
آری شیطان است.. وگرنه چگونه می شود صدای ساز من از ویرانه ها برخیزد. به راه می افتم. و این بار با ترسی کودکانه به گامهای نامطمئن خود سرعت می دهم. درهای نیمه باز، پرده های پاره و آویزان، چراغ شکسته و بی روح.. همه به من نشان می دهند باید دور شد، باید دل کند، باید..
آی آبادی! آی ویرانه!
از چه به این روز افتادی؟ چگونه شیطان بر تو حاکم شد؟ چگونه تسلیم شدی؟ چگونه تن دادی و از پا در آمدی..
از آبادی دور می شوم و بر بلندای مشرف به ویرانه ها می ایستم.
بغض، اندوه و دلتنگی عمیقی به وسعت تاریخ فراموش شده آبادی گلویم را می فشارد.
تاب ایستادن ندارم.. رمق از پاها می رود.. روی خاک می افتم، پیش رو تصویری از ویرانه ها، رو به آسمان می پرسم..
صدای ساز چه بود؟
نسیمی آرام صورتم را احساس می کند..
مهر87

زندانی مسعود رفیعی طالقانی

talaqan — Sat, 12 Apr 2008 09:50:18 GMT

مسعود رفیعی طالقانی

سلام

یه مدته که پسر عمو و دوست عزیزم مسعود رفیعی طالقانی.. روزنامه نگار و هنرمند جوان برای یک سری مسائل سیاسی در زندان اوین بسر می بره.. تقریبا از عید..

از همه درخواست دارم برای آزادی تمام زندانیان در بند دعا کنند..از همه دوستانم متشکرم

از دور می آید

talaqan — Sun, 09 Mar 2008 06:27:05 GMT

سلام دوستان

دو سه روز تعطيلي طالقان بودم جاي همه خالي...

هوا بسيار عالي بود و شب بسيار سرد...

برف هم در بيشتر در ارتفاعات بود و در روستاها آب شده بود..

خلاصه همه چيز دست به دست هم داده بودند و گمان كنم كه بهار در راه است...

بهار بهار...

پرنده گفت یا گل گفت؟

خواب بودیم و هیچکی صدایی نشنفت

بهار بهار...

صدا همون صدا بود

صدای شاخه ها و ریشه ها بود

بهار بهار

چه اسم آشنایی

صدات میاد اما خودت کجایی؟

وا بکنیم پنجره ها رو یا نه؟

تازه کنیم خاطره ها رو یا نه؟

بهار اومد لباس نو تنم کرد

تازه تر از فصل شکفتنم کرد

بهار اومد با یه بغل جوونه

عیدو آوورد از تو کوچه تو خونه

حیاط ما یه غربیل

باغچه ی ما یه گلدون

خونه ی ما همیشه

منتظر یه مهمون

عکسی بیاد ماندنی از سد طالقان

talaqan — Tue, 04 Mar 2008 19:44:03 GMT

روی عکس کلیک کنید تا کامل ببینید!