
بعضی از اوقات وقتی که از یک کار سخت و کسل کننده روزانه به خونه بر می گردم در مورد کار خسته کننده روز بعد با خودم کلنجار می رم و تو ذهن آدم پر میشه از افکار مختلف و گیج کننده. انقدر خیابونها و مردم برات تکراری می شن که احساس می کنی همه دارن فقط دور خودشون می چرخن.
امروز وقتی مثل همیشه داشتم به خونه بر می گشتم و به فکر انجام امورات یکنواخت بودم که یه اتفاق جالبی برام افتاد.
تو اتوبان رسالت بعد از تونل توحید با یک مرد فرانسوی روبرو شدم یه مرد با یک دوچرخه و یک نقشه. دل دل کردم که برم باهاش صحبت کنم و بعد از یه کم تعقیب خلاصه تصمیم گرفتم باهاش صحبت کنم. اون خیلی خوب سلام کرد. به طوری که اول شک کردم ایرانی باشه.
ازش پرسیدم فارسی بلدی؟
گفت نه انگلیسی حرف می زنم. و گفت که الان سه ماه داره پا می زنه و از فرانسه با دوچرخه 7000 کیلومتر رو طی کرده و امشب تو کرج می مونه و بعد حرکت می کنه به سمت جنوب ایران و بعد هم به دبی و...
اون یک مرد امیدوار و پر تلاش بود بعضی جاها رو دوچرخه بلند می شد و به سختی رکاب می زد.
و امروز من بعد از مدتها با یک امید تازه ای روبرو شدم. نمی تونم احساسمو بیان کنم. اما به نظر من بعضی آدمها فرشته هستند از طرف خدا. ایین فرشته برای بازگردوندن امید به مردم فرستاده شده بود.
متشکرم بایسیکل ران
An Angel to Bring Back Hope to People
Some times some body become hopeless and bored from a hard day work.
Today, after a hard day work when I come back to home. I saw a man, a bicycle driver in Resalat highway.
He ride bicycle from France to Iran for 3 month and after 7000 kilometers.
He was a hopeful man and I think he was an angel to bring back the hope to people of the world.
And I just can say: Ride Your Bicycle Because of the people of the world.
Good Luck ANTOINE

