از دو عاشق دلباخته ی طالقانی (عزیز و نگار) چیزی شنیده اید؟

مردم طالقان اشعار این دو عاشق را از بر، برای هم می خوانند البته بیشتر می خواندند.

عزیز و نگار، دو دلداده آردکانی، که به احتمال قریب به یقین، باید داستان عشق عزیز و نگار را آخرین حلقه گمشده دلدادگی عاشقان دانست که بارها در تاریخ ادبیات فارسی شاهد برخی از آنها بوده‌ایم.

این دو عاشق هیچ گاه داستانی خوب و خوش با پایانی خوب و خوش نداشته اند و سالهای سال مردم طالقان که آنها را خوب می شناسند با خواندن اشعار آنها می گریند. و این مسئله در خانواده ی ما از ابتدا بوده و کاملا طبیعی است و هر گاه به کوه و دشت می رویم بزرگترها اشعاری از آنها می خوانند و دلی صاف می کنند. و این تا حدی است که در پیش روی زنها که تحملشان کمتر می نماید، کمتر خوانده می شود و هر گاه قصد خواندن می کنند خانمها نمی گذارند.

نگار نازنین برگرد و برگرد ... عزیز بشینه کنارم

...

سلمباری رجا زنگی صدایه

بشین بینین کدوم بنده ی خدایه

اگر سبز قباس کاریش ندارید..

...

از دوستان اگر از این اشعار چیزی به یاد دارند برای ما هم بنویسند

البته کتاب این اشعار در طالقان – شهرک – روبروی پمپ بنزین سابق هست.. تو تهران من پیدا نکردم